Header Image
Home / Anneke Veltman

Anneke Veltman

‘Met elkaar een vinger aan de pols’

In mijn werk krijg ik veel te maken met pubers en jongeren. Maar ook bij jongere kinderen kan het wel eens mis gaan.

Zo werd ik vorig jaar benaderd door een vader van een meisje van 10 die op het speciaal basisonderwijs (sbo) zat en meerdere keren was geschorst. De ouders vonden dat de school hun kind te makkelijk naar huis stuurde. Voor de school was het explosieve gedrag van het meisje echter niet hanteerbaar. Het meisje kwam thuis te zitten. Omdat dit een aantal weken voor de zomervakantie speelde, was er op dat moment ook geen andere scholingsmogelijkheid.

In overleg met de gemeente voor bekostiging heb ik toen geregeld dat een ervaren begeleider van de sbo een aantal dagen met het meisje kon optrekken. Dit om haar uit haar isolement te halen en haar interesse om te leren te prikkelen. Na de zomervakantie wilde een reguliere school het meisje een kans geven. Karakter, een organisatie voor kind- en jeugdpsychiatrie, zorgde voor begeleiding in de klas (BINK). Dit mocht helaas niet baten. Karakter kwam tot de conclusie dat het meisje ernstig overbelast was en zij tot rust moest komen. De gemeente regelde hiervoor een plek op een zorgboerderij.

‘De samenwerking tussen alle partijen is echt heel goed en dat vind ik geweldig.’

Op dat moment heb ik een groot overleg georganiseerd met de ouders, spoedhulp van Karakter, het samenwerkingsverband van scholen, de jeugdconsulent van de gemeente en de begeleider van de zorgboerderij. Na uitgebreid en diepgaand met elkaar gesproken te hebben, hebben we met elkaar een plan van aanpak gemaakt voor de behandeling, dagbesteding en invoering van onderwijs. Karakter is nu bezig met behandeling van het meisje op de zorgboerderij. In nauw overleg bekijken we hoe we de belasting voor het meisje kunnen opbouwen en wanneer we onder andere onderwijs op de zorgboerderij kunnen introduceren.

De samenwerking tussen alle partijen is echt heel goed en dat vind ik geweldig. Met elkaar kunnen we zo constant een vinger aan de pols houden en ervoor zorgen dat we het meisje die ondersteuning bieden die zij nodig heeft. Zo maken we de kans dat zij kan leren en zich goed kan ontwikkelen zo groot mogelijk.

In zo’n situatie als deze zijn het voor elkaar krijgen van de samenwerking en het zoeken naar mogelijkheden voor mij de grootste uitdagingen. De Methodische Aanpak Schoolverzuim (MAS) is dan een prettig steuntje in de rug om door het bos alle bomen te kunnen blijven zien.

Anneke Veltman, leerplichtambtenaar Regionaal Bureau Leerlingzaken Midden-Gelre
*De naam van de leerling is vanwege privacy redenen vervangen door een fictieve naam.

Anneke

 

 

 

 

Top